Namibia – Sukces w Ochronie Przyrody

Namibia oferuje jedną z najbardziej przekonujących historii sukcesu w turystyce dzisiaj, jako przykład turystyki joint venture i partnerstw między wspólnotowymi konserwatoriami a przedsiębiorstwami turystycznymi. Model Namibii w zakresie konserwacji, partnerstw joint venture i ochrony środowiska to model, który powinniśmy pokazać. To historia, która powinna być opowiedziana. Wcześniej słyszałem te dyskusje, oglądałem filmy i wciąż tego nie rozumiałem, aż przyszedłem i zobaczyłem to w działaniu.”

Shannon Stowell ~ Prezydent ATTA

Afryka zawsze kojarzyła się z szerokimi przestrzeniami i dziką fauną, ile okiem sięgnąć. Iluzja potężnego myśliwego który przybywa, aby zdobyć dzikość tego nieokiełznanego kontynentu, nadal fascynuje wielu poszukiwaczy przygód. W ostatnich latach jednak Afryka zyskała sławę z zupełnie innego powodu, w szczególności z powodu pozornie suchego i pustynnego kraju blisko południowego krańca kontynentu. Na pierwszy rzut oka Namibia wydaje się jak każdy inny kraj afrykański ze swoimi autochtonicznymi ludami i falistymi krajobrazami, ale ten rozwijający się naród ma dumę, która umieściła go na czołowej pozycji wśród wielu innych, dumę z ochrony swojego naturalnego dziedzictwa.

Namibia jest jednym z nielicznych krajów na świecie, który ma ochronę jako część swojej konstytucji. Wiejskie wspólnoty kraju są aktywnie zaangażowane i mają głos w wykorzystywaniu obszarów, które zamieszkują. Historia kultury konserwacyjnej Namibii sięga daleko w czas prezydencki. Jednym z pierwszych parków ogłoszonych w Namibii był Park Narodowy Etosha w 1907 roku, obecnie jednym z największych w Afryce Południowej. Pierwszym stałym organem zarządzającym naturalnymi zasobami ogłoszono w 1955 roku. Z niepodległością Namibii w 1990 roku jednak nastała nowa era dla ochrony.

Pierwszą inicjatywą wdrożoną przez rząd był system strażników zwierząt składający się z lokalnych mieszkańców. Zachęcano lokalnych ludzi do ochrony dzikiej fauny w swoich okolicach, a w zamian otrzymywali nagrody. Ten system zmienił sposób wspólnoty postrzegają dziką faunę w swoich okolicach i w 1996 roku zainicjowano koncept, który umożliwił wspólnotom udział w podejmowaniu decyzji, w formie NACSO, Namibijskiego Stowarzyszenia Organizacji Wsparcia CBNRM (Zarządzanie Zasobami Naturalnymi Oparte na Wspólnocie). Celem jest wzmocnienie lokalnych wspólnot w wykorzystywaniu swoich zasobów naturalnych w zrównoważony sposób oraz przy pomocy i wsparciu rządu Namibii, różnych NGO, sektora prywatnego i innych podmiotów, Namibia obecnie stoi przed niesamowitym wynikiem 42% swojej ziemi pod jakąś formą zarządzania konserwatorskiego, wskaźnik ten wzrósł z 13% w czasie jej niepodległości w 1990 roku.

Chociaż jest to kraj rozwijający się pod względem ekonomicznym, Namibia wytycza drogę w ochronie. Turystyka jest jednym z filarów gospodarki kraju i łączy firmy i organizacje z całego spektrum. Prywatni operatorzy budują zrównoważone relacje z utworzonymi konserwatoriami, co zaowocowało ponad 40 ośrodkami i kempingami joint venture w całym kraju, z których korzystają bezpośrednio lokalne społeczności i dzikie zwierzęta. Członkowie konserwatoriów mają głos w zarządzaniu swoim ogłoszonym obszarem, zdobywają zatrudnienie i dochód z ośrodka i biorą również udział w ochronie swojego obszaru do celów turystycznych. Kraj ten stworzył udany model, w którym wspólnoty, rząd i sektor prywatny mogą połączyć siły i współpracować na rzecz zrównoważonego rozwoju sektora turystycznego Namibii, gospodarki i poprawy wsi. Innymi słowy, Namibia z powodzeniem rozwinęła synergię między środowiskiem, lokalnymi wspólnotami, organami rządowymi i sektorem prywatnym, co bezpośrednio przynosi korzyści wszystkim zaangażowanym.

Jedną z najbardziej przekonujących historii sukcesu jest populacja dzikich czarnych nosorożców Namibii. Tam, gdzie inne kraje odnotowały znaczący spadek liczby, pozornie suche krajobrazy kryją zdrową i dobrze prosperującą populację zwierząt, a Namibia jest jedynym krajem, który przemieszcza ten majestatyczny gatunek poza chronione obszary. Może ten nieprzyjazny region można porównać do stworzenia, które zazdrośnie strzeże swoich rogatych klejnotów, podczas gdy nosorożce pokonują ekstremalne warunki, aby przetrwać. Obok nich wędrują wolno stada zaadoptowanych na pustyni słoni, podczas gdy lwy pustynne czuwają, zawsze czujne. Inne niesamowite projekty to Fundusz Ochrony Gepardów, Namibijski Projekt Delfinów, Fundusz Ratowania Nosorożców, Projekt Lwów Pustynnych oraz Fundacja AfriCat. Innym ważnym faktem jest to, że Namibia jest obecnie jedynym krajem na świecie z całkowicie chronionym wybrzeżem.  

Namibia ma również swój własny system nagród dla ośrodków i przedsięwzięć, które dążą do bycia ekologicznymi. Eco Awards Namibia ocenia obozy i operacje na podstawie kompleksowego systemu wytycznych, w ramach którego ocenia, jak dobrze dany obiekt jest przystosowany do zrównoważonej działalności. Kryteria obejmują zarządzanie odpadami, polityki środowiskowe i programy rozwoju personelu. Obiekty otrzymują liczbę „kwiatów pustyni”, najlepsze to pięć, aby odróżnić się jako certyfikowane zrównoważone. Te kwiaty są bardzo poszukiwane przez obozy i ośrodki, które dążą do zbliżenia się do celów ecoturystyki.

Namibia, jej projekty i ośrodki joint venture były również dumnymi laureatami licznych międzynarodowych nagród, a najnowszą jest prestiżowa Nagroda Markhor za Wybitne Wydajność w Ochronie. Nagroda ta ma na celu uhonorowanie tych osób lub obiektów, które dokonały głębokich postępów w ochronie środowiska oraz jego flory i fauny, i które dążą do stworzenia więzi między środowiskiem a człowiekiem, aby współistnieć w zrównoważony sposób. Wcześniejszymi laureatami są wioski w Tanzanii i Rezerwat Dziczy Niassa w Mozambiku w 2008 roku oraz Program Ochrony Torghar (TCP) Stowarzyszenia na rzecz Ochrony Środowiska Torghar (STEP) w Pakistanie w 2010 roku. Namibia ma także szereg obozów i ośrodków wymienionych na stronach internetowych z destynacjami ecoturystycznymi, wiele z których zdobyło międzynarodowe programy uznania, takie jak Nagrody Turystyka dla Jutra. Oprócz tego Namibia otrzymała również najbardziej prestiżowy zaszczyt goszczenia Szczytu Podróży Przygodowych w 2013 roku, co czyni ją pierwszym afrykańskim krajem, który był gospodarzem tego wydarzenia w ciągu dziesięciu lat jego istnienia.

Namibia i jej mieszkańcy rzeczywiście mają głęboką dumę, jeśli chodzi o swoje środowisko i jego ochronę. Zgranie wszystkich możliwych interesariuszy w jedne cele to wspaniałe wyzwanie i niesamowite osiągnięcie. Chociaż postrzegana jako kraj trzeciego świata według standardów międzynarodowych, Namibia trzyma olimpijski znicz zrównoważonego rozwoju i rzeczywiście pozostaje narodem zaangażowanym w ochronę.