Namibië – Een Succesverhaal in Natuurbehoud
“Namibië biedt een van de meest overtuigende succesverhalen in het toerisme van vandaag"
“Namibië bied een van de meest meeslepende succesverhalen in het toerisme van vandaag, een van joint venture toerisme en partnerschappen tussen gemeenschappelijke conservancies en toerismebedrijven. Het model van Namibië van conservancies, joint venture partnerschappen en natuurbehoud is een model dat we tentoon moeten stellen. Het is een verhaal dat verteld moet worden. Ik had eerder de discussies gehoord, de films bekeken en ik begreep het nog steeds niet volledig totdat ik kwam en het in actie zag.”
Shannon Stowell ~ ATTA President
Afrika is altijd synoniem geweest met uitgestrekte ruimtes en wildleven zover het oog reikt. De illusie van de machtige jager die komt om de wildernis van dit ongetemde continent te veroveren, maakt nog steeds veel avontuurlijke zoeker enthousiast. In recente jaren heeft Afrika echter beroemdheid verworven om een andere reden, in het bijzonder een ogenschijnlijk droog en woestijnachtig land nabij de zuidpunt van het continent. Op het eerste gezicht lijkt Namibië op elk ander Afrikaans land met zijn inheemse bevolkingen en zijn golvende landschappen, maar deze ontwikkelende natie heeft een trots dat het op de voorgrond heeft geplaatst van vele anderen, trots op de bescherming van zijn natuurlijke erfgoed.
Namibië is een van de weinige landen ter wereld dat natuurbehoud als onderdeel van zijn grondwet heeft. De plattelandgemeenschappen van de natie zijn actief betrokken en hebben een belangrijke stem in het gebruik van de gebieden die ze bewonen. De geschiedenis van de conservatiecultuur van Namibië gaat diep terug in de pre-onafhankelijkheidsjaren. Een van de eerste parken die in Namibië werd uitgeroepen was het Etosha Nationale Park in 1907, vandaag de dag een van de grootste in Zuidelijk Afrika. Het eerste permanente orgaan dat het beheer van natuurlijke hulpbronnen leidde, werd in 1955 uitgeroepen. Met de onafhankelijkheid van Namibië in 1990 brak echter een nieuw tijdperk aan voor natuurbehoud.
Het eerste initiatief dat door de overheid werd geïmplementeerd was een systeem van wildbewakers, samengesteld uit lokale inwoners. Lokale mensen werden aangemoedigd om het wildleven in hun omgeving te behouden en werden daarvoor beloond. Dit systeem herontwierp de manier waarop gemeenschappen keken naar het wildleven in hun gebieden en een concept dat in 1996 werd geboren om gemeenschappen bij de besluitvorming te betrekken, werd in 1999 geïnitieerd in de vorm van NACSO, de Namibische Vereniging van CBNRM (Community Based Natural Resource Management) Steunorganisaties. Met als doel lokale gemeenschappen in staat te stellen hun natuurlijke hulpbronnen op een duurzame manier te benutten en met de hulp en ondersteuning van de regering van Namibië, verschillende NGO’s, de particuliere sector en andere rolspelers, staat Namibië nu op een ongelooflijke 42% van zijn grondgebied dat onder een of andere vorm van natuurbeheersmanagement valt, een cijfer dat is gestegen van 13% ten tijde van de onafhankelijkheid in 1990.
Hoewel een ontwikkelende natie in economische termen, is Namibië de weg voorop als het gaat om natuurbehoud. Toerisme is een van de pilaren van de economie van het land en het combineert bedrijven en organisaties van over het hele spectrum. Particuliere operators bouwen duurzame relaties op met gevestigde conservancies en dit heeft geresulteerd in meer dan 40 joint-venture lodges en campings in het hele land waarvan lokale gemeenschappen en wildleven direct profiteren. Lidgenoten van conservancies hebben invloed op het beheer van hun uitgeroepen gebied, verdienen werk en inkomen van de lodge en nemen ook deel aan het behoud van hun gebied voor toeristische doeleinden. Het land heeft een succesvol model opgericht waarbij gemeenschappen, overheid en de particuliere sector kunnen combineren en samenwerken aan de duurzame ontwikkeling van de toerismesector, economie en de verbetering van zijn plattelandgemeenschappen. Met andere woorden, Namibië heeft met succes een synergie ontwikkeld tussen het milieu, lokale gemeenschappen, overheidsinstanties en de particuliere sector die allen direct profiteert.
Een van de meest meeslepende succesverhalen is dat van de vrij rondlopende zwarte neushoornpopulatie van Namibië. Waar andere landen een aanzienlijke afname in aantallen hebben gemarkeerd, verbergt het ogenschijnlijk droge landschap een gezonde en bloeiende verzameling dieren, waarbij Namibië het enige land is dat deze majestueuze soort buiten beschermde gebieden verplaatst. Misschien kan de onherbergzame regio worden vergeleken met een wezen dat jaloers zijn hoorngouden juwelen beschermt terwijl de neushoorns extreme omstandigheden doorkruisen om te overleven. Naast hen lopen logge kuddes woestijngebonden olifanten terwijl woestijnleeuwtroepen waakzaam zijn, altijd alert. Andere ongelooflijke projecten omvatten het Cheetah Conservation Fund, het Namibian Dolphin Project, Save The Rhino Trust, het Desert Lion Project en de AfriCat Foundation. Een ander belangrijk feit is dat Namibië momenteel het enige land ter wereld is met een volledig beschermde kustlijn.
Namibië heeft ook zijn eigen interne beloningssysteem voor lodges en ondernemingen die zich inzetten om ecologisch haalbaar te zijn. Eco Awards Namibië beoordeelt kampen en operaties op een uitgebreide richtlijnensysteem waarin het evalueert hoe goed een instelling is voorbereid om duurzaam te opereren. Criteria omvatten afvalbeheer, milieubeleidsmaatregelen en personeelontwikkelingsprogramma's. Instellingen worden beloond met een aantal “woestijnbloemen”, de beste is vijf, om zich te onderscheiden als gecertificeerd duurzaam. Deze bloemen zijn zeer gewild bij kampen en lodges die ernaar streven steeds dichter bij de doelen van ecotoerisme te komen.
Namibië, zijn projecten en joint venture lodges zijn ook trotse ontvangers van talrijke internationale prijzen, de meest recente is de prestigieuze Markhor Award voor Uitstekende Natuurbehoudsprestaties. De prijs streeft ernaar die individuen of instellingen te eren die aanzienlijke vooruitgang hebben geboekt in de bescherming van het milieu en zijn flora en fauna, en die ernaar streven een band te vormen tussen het milieu en de mensheid om op duurzame manieren samen te leven. Vorige ontvangers zijn onder andere Tanzaniaanse dorpen en het Niassa Game Reserve in Mozambique in 2008 en het Torghar Conservation Program (TCP) van de Society for Torghar Environmental Protection (STEP) in Pakistan in 2010. Namibië heeft ook een reeks kampen en lodges die zijn opgenomen op websites voor ecotoerismebestemmingen, waarvan vele de ontvangers zijn van internationale erkenningsprogramma's zoals de Tourism for Tomorrow Awards. Bovendien heeft Namibië ook de meest prestigieuze eer ontvangen om de Adventure Travel World Summit 2013 te hosten, waardoor het het eerste Afrikaanse land is dat dit evenement in zijn tienjarige bestaan organiseert.
Namibië en zijn mensen hebben inderdaad een diepgaand trots als het gaat om hun milieu en de bescherming daarvan. Het afstemmen van alle mogelijke rolspelers op dezelfde doelen is een schitterende uitdaging en een ongelooflijke prestatie. Hoewel het door internationale normen als een derdewereldland wordt gezien, houdt Namibië de Olympische vlam van duurzaamheid vast en blijft het werkelijk een natie die zich inzet voor natuurbehoud.
